ใครท้อแท้กับชีวิตกับการทำงานลองเปิดใจอ่านกระทู้เรานะ☺☺

เราก็เด็กคนนึงที่มีฝันตั้งใจทำงานเก็บเงินคิดว่างานที่ทำจะดีทำถวายชีวิตทำจนไม่มีเวลาของตัวเองทำจนรู้ว่าอ่อเขสหลอกใช้เรามาตลอด2ปีคุณรู้ให้พวกเขาใจร้ายมากเราทำงานเต็มที่คำชมไม่เคยได้เงินเดือนได้ขึ้นน้อยกว่าคนที่มาทีหลัง ตำชมไม่เคยมีหัวหน้าได้ไปหมดโดนด่าโดนคนเดียวร้องให้กับงานทุกวันหาว่สเรามีนอกมีในเราทนกับคำ และคนพวกนี้มา2ปี เราตัดสินใจลาออกยอมทิ้งงานใกล้บ้านเพราะเขาพูดกับเราว่าที่นี้ไม่จำเป็นต้องมีคุณก็ได้เขาก็อยู่กันได้เราคิดมา3เดือนว่าจะอยู่ต่อหรือออก ไหนจะเรียนอีกสุดท้ายออกค่ะ หลังจากนั้นเราขอแม่ขอพักก่อนแลเวค่อยหางานแม่ก็โอเคแต่ในการอนุญาตให้พักนั้นก็จะถามว่าอยากทำงานอะไร เดี๋ยวให้พี่ช่วยหา ดูงานไว้หรือยังเจอกับคำนี่ทุกวันพี่ก็ถามว่าทำไมไม่หางานเองอ้าว!!กูไม่ได้ขอแม่หรอกที่พูดโอเคเราก็ไม่พักแล้วอยู่บ้านไม่กี่วันขับมอไซค์ออกหางานมีแฟ้มใบนึงกับเงินไม่กี่ร้อย ทำแบบนี้อยู่2ที่ก็ได้งานแต่ที่ๆ2มันไม่ได้สวยงามนะค่ะได้งานก็ดีใจ จากที่เก่ารายเดือนทำงานในออฟฟิตมีอออกมาข้างนอกบ้างแต่ที่นี้รับเรามาจัดของตามสูตรที่เขาส่งมาให้ถามว่าเหนื่อยไหม55เช้าตื่นมาลุกปวดตัวปวดขา มาทำงานที่นี้ไกลบ้านค่ะตื่น6.00น.ออกจากบ้าน6.50น.ได้กลับบ้านแบบถึงบ้าน21.30น.วนแบบนี้มา2อาทิตย์แล้วค่าเทอมต้องจ่ายอาทิตย์นี้เราไม่มีเงินเลยคุณเชื่อไหมค่ะ เรากินข้าววันละ20บาทไม่กล้าซื้ออะไรกินน้ำเปล่าฟรีเขามีให้น้ำมัน2วันเติมที60บาทตอนนี่ติดตัวมี200แม่ถามมีเงินไหมบอกเขาตลอดว่ามีแต่จริงๆมีแค่200อยากกินหอยทอดยังไม่ซื้อเลยเสียดายเงินกลับไปกินข้าวที่บ้านค่ากินยังไม่ะอยาไส้สิ้นเดือนค่าเทอมละจะเอาจากไหน..คนที่ยืมเงินที่เราอุส่าทำงานเก็บเงินมันยังไม่ยอมคืนเลยสมบัติเราที่มีตอนนี่คือแหวนทองครึ่งสลึงจำนำคงได้1-2พันคิดว่าจะจ่ายค่าเทอมให้ตัวเองเห็นที่นั่งสอบไปก่อนแล้วเอามาเป็นค่ากินค่าเดินทางตลกแล้วก็สงสารตัวเองแม่ก็ถามยะทำงานเหนื่อยไหมเราก็บอกไม่เหนื่อยทั้งๆที่ทึกเช้าตื่นมาแฃ้วอยากจะร้องไห้แล้วพูดกับตัวเองว่าเช้าอีกแล้วหรอ เงินเดือนที่นี้ได้รายวันค่ะ325ไม่พอแน่นอนต้องปั้นโอค่ะ3ชม.ต่อวันดึก4-5ทุ่มทำการบ้านมันเหนื่อยท้ออยากพออยากหลับไม่ตื่นเมื่อคุณโตแล้วเลี้ยงตัวเองได้คุณจะไม่อยากรบกวนคนที่บ้านแม้คุณจะลำบากรากเลือดแค่ไหนเราคิดนะวันนี้ล้มไม่เป็นไนงรขยันอดทนหน่อยเดี๋ยวก็วันของเราแล้ว